Jeżeli chcesz porozmawiać o estońskim CIT, zapraszamy do naszej zamkniętej grupy na Facebooku:

Stowarzyszenie Podatników Estońskiego CIT.

Uzupełniając poprzednie analizy:

https://porozmawiajmyopodatkach.pl/cit-estonski/podejscie-kis-w-sprawie-stawki-ryczaltu-przy-zaliczkach-analiza-uzupelniona-o-wyrok-wsa-w-krakowie/

oraz

https://porozmawiajmyopodatkach.pl/cit-estonski/zaliczki-na-poczet-zysku-w-estonskim-cit-a-stawka-ryczaltu-sprzecznosc-w-interpretacjach-kis/

W tym wpisie poddajemy szczegółowej analizie interpretację Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 24 kwietnia 2025 r. znak 0114-KDIP2-2.4010.44.2025.2.IN.

Z analizy interpretacji wynika, że Krajowa Informacja Skarbowa rozróżnia moment ustalenia stawki ryczałtu w zależności od rodzaju dochodu. Ma to istotne znaczenie szczególnie wtedy, gdy spółka traci status małego podatnika. W przypadku dochodu z tytułu podzielonego zysku, czyli wypłaty dywidendy na podstawie uchwały o podziale wyniku finansowego, kluczowe znaczenie ma rok podatkowy, w którym podjęto uchwałę. Nie ma przy tym znaczenia ani data faktycznej wypłaty, ani rok, za który zysk jest wypłacany.

Przykładowo, jeśli Spółka A sp. z o.o. utraciła status małego podatnika w trzecim roku podatkowym, a zysk wypracowany w drugim roku podatkowym został podzielony uchwałą podjętą już w trzecim roku, to – zgodnie z tą interpretacją – nie można zastosować obniżonej stawki 10%. Organ interpretacyjny uznał stanowisko spółki za nieprawidłowe i wskazał, że w takim przypadku zastosowanie znajdzie stawka 20%.

Z kolei w odniesieniu do dochodu z tytułu wypłaconych zaliczek na poczet przewidywanej dywidendy, decydujący jest status podatnika w roku podatkowym, w którym następuje wypłata. Jeśli zaliczki zostały wypłacone w drugim roku podatkowym, kiedy spółka miała status małego podatnika, zastosowanie miała stawka 10%, co organ uznał za prawidłowe. Wypłaty zaliczek dokonane w trzecim roku, po utracie statusu małego podatnika, podlegają już opodatkowaniu stawką 20%. To również zostało potwierdzone jako prawidłowe.

W odniesieniu do dochodów z tytułu ukrytych zysków oraz wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą, podstawa opodatkowania ustalana jest w miesiącu, w którym wykonano dane świadczenie lub poniesiono wydatek. W drugim roku podatkowym, gdy spółka miała status małego podatnika, dochody te były objęte stawką 10%. Po utracie tego statusu w trzecim roku, zastosowanie będzie miała stawka 20%.

Głos Stowarzyszenia Podatników Estońskiego CIT

www.spec.info.pl

Analizowana interpretacja potwierdza, że dla zaliczek znaczenie ma status małego podatnika w momencie ich wypłaty. Oznacza to, że jeżeli spółka wypłaciła zaliczki w okresie, w którym posiadała status małego podatnika, zastosowanie miała stawka 10%. W przypadku wypłat dokonanych po utracie tego statusu, stawka wynosi już 20%. Dla zysków podzielonych uchwałą, decydujący jest rok podjęcia uchwały – a nie rok wypracowania zysku. Jeżeli uchwała została podjęta już po utracie statusu małego podatnika, nawet jeśli dotyczy zysków z wcześniejszych lat, zastosowanie ma wyższa stawka 20%.

W praktyce prowadzi to do sytuacji, w której:

a. zaliczki na dywidendy wypłacone przed utratą statusu małego podatnika opodatkowane są stawką 10%,

b. zaliczki na dywidendy wypłacone po utracie tego statusu – stawką 20%,

c. dywidendy wypłacane na podstawie uchwały podjętej po utracie statusu małego podatnika – również stawką 20%, niezależnie od tego, kiedy zysk został wypracowany.

Stanowisko organu interpretacyjnego wprowadza więc wyraźne rozróżnienie w stosowaniu stawek w zależności od rodzaju dochodu i momentu powstania obowiązku podatkowego. Może to być postrzegane jako korzystniejsze dla podatników w odniesieniu do zaliczek wypłacanych jeszcze przed utratą statusu małego podatnika.

Jeżeli potrzebujesz konsultacji podatkowej w zakresie estońskiego CIT spójrz tutaj:

https://porozmawiajmyopodatkach.pl/cit-estonski/doradztwo-podatkowe-w-zakresie-estonskiego-cit/