Jeżeli chcesz porozmawiać o estońskim CIT, zapraszamy do naszej zamkniętej grupy na Facebooku:

Stowarzyszenie Podatników Estońskiego CIT.

Analizowane zagadnienie dotyczy spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, która od 1 stycznia 2022 r. korzysta z opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek (tzw. estońskim CIT). W 2022 r. w wyniku omyłki nie ujęto w kosztach finansowych odpisów amortyzacyjnych od znaku towarowego. Błąd wykryto dopiero po sporządzeniu i zatwierdzeniu sprawozdania finansowego za ten rok. W konsekwencji, odpisy amortyzacyjne ujęto dopiero w sprawozdaniu za rok 2023 jako bieżące koszty operacyjne. Poziom błędu nie został uznany za istotny w rozumieniu ustawy o rachunkowości.

Pytanie sprowadzało się do ustalenia, czy takie nieujęte w terminie odpisy amortyzacyjne należy traktować jako dochód z tytułu nieujawnionych operacji gospodarczych w rozumieniu art. 28n ust. 1 pkt 5 ustawy o CIT.

Spółka argumentowała, że pominięcie kosztu amortyzacji nie prowadzi do zaniżenia wyniku finansowego, a tym samym nie rodzi dochodu z tytułu nieujawnionych operacji. Co więcej, brak ujęcia odpisów powoduje wzrost zysku, który i tak podlegałby opodatkowaniu w momencie ewentualnej dystrybucji. Zdaniem wnioskodawcy, uznanie takich zdarzeń za dochód z nieujawnionych operacji prowadziłoby do ryzyka podwójnego opodatkowania - raz z tytułu pominięcia kosztu, drugi raz przy wypłacie zawyżonego zysku.

Lecz, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 17 lipca 2024 r. znak 0111-KDIB1-3.4010.360.2024.1.PC, nie zgodził się z tym poglądem, wskazując, że:

„Dochód z tytułu nieujawnionych operacji gospodarczych powstaje w związku z pominięciem w prowadzonych księgach zdarzeń (operacji) gospodarczych, które zgodnie z przepisami o rachunkowości powinny zostać zarachowane w danym roku podatkowym, pomimo obowiązku ich wykazania”.

W konsekwencji, nawet jeśli spółka ujmie błąd w księgach kolejnego roku obrotowego, z perspektywy estońskiego CIT dochód powstaje w roku, w którym operacja powinna była zostać zarachowana. Oznacza to, że odpisy amortyzacyjne nieujęte w 2022 r. stanowią dochód z nieujawnionych operacji gospodarczych, a spółka ma obowiązek zapłaty ryczałtu do końca trzeciego miesiąca roku następnego (por. art. 28t ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT). W efekcie, organ podatkowy uznał stanowisko wnioskodawcy za nieprawidłowe, wskazując, że nawet nieistotny błąd rachunkowy, skutkujący pominięciem kosztów w roku ich poniesienia, prowadzi do powstania dochodu z tytułu nieujawnionych operacji gospodarczych w estońskim CIT. Interpretacja uwypukla, że mechanizm ryczałtu ściśle powiązany jest z zasadami rachunkowości i wymaga bieżącego ujęcia wszystkich zdarzeń gospodarczych.

Głos Stowarzyszenia Podatników Estońskiego CIT

www.spec.info.pl

Z perspektywy praktyki stosowania estońskiego CIT omawiana interpretacja jest niekorzystna dla podatników. Pokazuje ona, że nawet drobne błędy księgowe, które nie mają wpływu na wypłatę zysku ani na faktyczny przepływ środków, mogą skutkować powstaniem dochodu do opodatkowania ryczałtem. W ocenie Stowarzyszenia Podatników Estońskiego CIT interpretacja znacząco zwiększa ryzyko podatkowe spółek na estońskim CIT, nakładając obowiązek bieżącego monitorowania i ujmowania w księgach nawet nieistotnych odpisów. W praktyce może prowadzić do podwójnego obciążenia podatkowego, jeżeli zysk niepomniejszony o odpis zostanie wypłacony wspólnikom. Spółki stosujące ryczałt od dochodów spółek powinny wprowadzić procedury kontroli księgowej w celu minimalizowania ryzyka powstania dochodu z tytułu pominiętych operacji gospodarczych.

Jeżeli potrzebujesz konsultacji podatkowej w zakresie estońskiego CIT spójrz tutaj:

https://porozmawiajmyopodatkach.pl/cit-estonski/doradztwo-podatkowe-w-zakresie-estonskiego-cit/