Pomimo wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 19 czerwca 2024 r., sygn. akt I SA/Gd 219/24, zgodnie z którego tezą: „Wynajmowanie przez fundację (rodzinną - uwaga Autora) apartamentów na zasadach najmu krótkoterminowego stanowi działalność dozwoloną, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy o fundacji rodzinnej i w konsekwencji nie podlega opodatkowaniu 25% stawką podatku (CIT - uwaga Autora), o której mowa w art. 24 r ustawy o CIT.”

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej konsekwentnie utrzymuje, że:

„(…) działalność polegająca na oddawaniu osobom fizycznym (letnikom) apartamentów/domków w minimalnym okresie czasowym jednej doby, na weekendy lub dłuższe (tygodniowe/dwutygodniowe) pobyty (wakacje), stanowi najem krótkoterminowy, który nie można uznać za działalność mieszczącą się w zakresie określonym w art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy o fundacji rodzinnej”,

ponieważ

„Wymienione w tym przepisie najem czy dzierżawa charakteryzują się stosunkowo dużym sformalizowaniem - zwyczajowo zawierana jest stosowna umowa, w której określane są prawa i obowiązki najemcy/dzierżawcy oraz wynajmującego/wydzierżawiającego. Nierzadko podpisywany jest również protokół zdawczo-odbiorczy, a najemca/dzierżawca zobowiązany zostaje do przestrzegania regulaminu oraz uiszczenia kaucji zabezpieczającej. Dla umów tego rodzaju charakterystyczny jest również okres, na jaki następuje udostępnienie miejsca (domu, lokalu czy pokoju), z reguły obejmuje on dłuższe okresy czasowe. Rozliczenie usługi ma charakter cykliczny, płatność zwyczajowo przyjmowana jest w okresach miesięcznych, kwartalnych lub rocznych. Najem czy dzierżawę wyróżnia także brak zmienności podmiotu, któremu udostępniana zostaje nieruchomość lub jej część”.

Por. przykładowo interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 19 sierpnia 2024 r. znak 0111-KDIB1-1.4010.357.2024.1.BS.