Jeżeli chcesz porozmawiać o estońskim CIT, zapraszamy do naszej zamkniętej grupy na Facebooku:

Stowarzyszenie Podatników Estońskiego CIT.

W temacie tejże publikacji wątpliwości budzi sposób ich pokrycia oraz wpływ tej operacji na możliwość wypłaty dywidendy i rozliczenia podatkowe spółki.

Analizowany przypadek dotyczy straty bilansowej za rok 2022, wykazanej jako strata z lat ubiegłych w wyniku korekty dokonanej podczas badania sprawozdania finansowego za 2023 r. Jednocześnie spółka dysponuje znacznym kapitałem rezerwowym utworzonym z zysków wypracowanych i opodatkowanych przed wejściem w system estońskiego CIT. W roku 2023 spółka osiągnęła zysk netto w wysokości około 2 000 000 zł, z czego uchwałą podjętą w roku 2024 przeznaczono 800 000 zł na wypłatę dywidendy. Nie podjęto natomiast uchwały o pokryciu straty z 2022 r.

Z perspektywy prawa handlowego pokrycie straty z lat ubiegłych z kapitału rezerwowego lub zapasowego utworzonego z zysków zatrzymanych stanowi klasyczną i w pełni dopuszczalną metodę sanowania ujemnego wyniku finansowego. Kodeks spółek handlowych (KSH) nie wprowadza zakazu takiego działania, a decyzja w tym zakresie należy do zgromadzenia wspólników. Operacja ta ma charakter wewnątrz-kapitałowy i nie wpływa na wynik finansowy bieżącego roku.

Istotne jest również odniesienie się do wypłaty dywidendy dokonanej z zysku za rok 2023, pomimo istnienia niepokrytej straty z lat ubiegłych. Wbrew pojawiającym się w praktyce uproszczeniom, Kodeks spółek handlowych nie zakazuje wypłaty dywidendy w sytuacji istnienia niepokrytej straty, o ile dywidenda mieści się w limicie określonym w art. 348 § 1 KSH, zgodnie z którym:

„Kwota przeznaczona do podziału między akcjonariuszy nie może przekraczać zysku za ostatni rok obrotowy, powiększonego o niepodzielone zyski z lat ubiegłych oraz o kwoty przeniesione z utworzonych z zysku kapitałów zapasowego i rezerwowych, które mogą być przeznaczone na wypłatę dywidendy. Kwotę tę należy pomniejszyć o niepokryte straty, akcje własne oraz o kwoty, które zgodnie z ustawą lub statutem powinny być przeznaczone z zysku za ostatni rok obrotowy na kapitały zapasowy lub rezerwowe.”

W analizowanym stanie faktycznym warunek ten został spełniony, ponieważ wypłacona dywidenda nie przekroczyła zysku za rok 2023 r. pomniejszonego o stratę z roku 2022.

Dla SPEC znaczenie w analizowanej sprawie mają skutki podatkowe na gruncie estońskiego CIT. Zgodnie z art. 28m ust. 1 ustawy o CIT, opodatkowaniu ryczałtem podlega m.in. dochód z tytułu podzielonego zysku, w tym także sytuacje, w których zysk wypracowany w okresie opodatkowania ryczałtem zostaje przeznaczony na pokrycie strat sprzed tego okresu. W takim wariancie powstaje obowiązek zapłaty CIT według stawki 10% albo 20%, mimo że środki pozostają w spółce. Odmiennie jednak można ocenić pokrycie straty z kapitału rezerwowego utworzonego z zysków spółki sprzed jej przejścia na estoński CIT. W takim przypadku nie dochodzi do rozdysponowania zysku wypracowanego w okresie ryczałtu, a tym samym nie powstaje dochód podlegający opodatkowaniu ryczałtem. Operacja ta pozostaje neutralna podatkowo, ponieważ dotyczy środków, które zostały już opodatkowane na zasadach klasycznego CIT. Z punktu widzenia estońskiego CIT decydujące znaczenie ma więc nie sam fakt pokrycia straty, lecz źródło kapitału, z którego jest ona finansowana.

Z tego względu możliwe jest również podjęcie uchwały o pokryciu straty z roku 2022 w późniejszym terminie, to jest już po wypłacie dywidendy z zysku za rok 2023. Moment podjęcia uchwały o pokryciu straty jest podatkowo irrelewantny, o ile pokrycie następuje z kapitałów sprzed okresu opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek. Zarówno uchwała podjęta jeszcze w roku 2025, jak i uchwała podjęta na zwyczajnym zgromadzeniu wspólników zatwierdzającym sprawozdanie za rok 2025, wywoła identyczny skutek podatkowy w postaci braku obowiązku zapłaty CIT estońskiego. Różnice pomiędzy tymi wariantami mają wyłącznie charakter porządkowy i bilansowy. Wcześniejsze podjęcie uchwały pozwala szybciej uporządkować kapitały własne i ułatwia planowanie przyszłych dywidend, natomiast odłożenie decyzji do zwyczajnego zgromadzenia wpisuje się w klasyczny cykl korporacyjny i eliminuje jakiekolwiek wątpliwości formalne.

Głos Stowarzyszenia Podatników Estońskiego CIT

www.spec.info.pl

Wedle SPEC analizowany przypadek dobrze ilustruje jedną z zasad estońskiego CIT - system ten akceptuje racjonalne decyzje właścicielskie, o ile są one prawidłowo zaplanowane i oparte na właściwym źródle kapitału. Pokrycie strat sprzed okresu ryczałtu od dochodów spółek z przed-estońskich kapitałów własnych należy ocenić jako rozwiązanie bezpieczne, neutralne podatkowo i zgodne z ratio legis przepisów. Jednocześnie przykład ten pokazuje, że ogólnikowe hasła zawsze wymagają osadzenia w kontekście przepisów, a estoński CIT premiuje nie tyle ostrożność formalną, co świadome zarządzanie strukturą kapitałów spółki.

Jeżeli potrzebujesz konsultacji podatkowej w zakresie estońskiego CIT spójrz tutaj:

https://porozmawiajmyopodatkach.pl/cit-estonski/doradztwo-podatkowe-w-zakresie-estonskiego-cit/